الّلهمَّ صلِّ على محمَّد وآل محمَّد
ورود به سایت
» » میان ماه من و ماه گردون تفاوت از زمین تا آسمان است!

میان ماه من و ماه گردون تفاوت از زمین تا آسمان است!

در تاریخ : 14.02.92
توسط : Baztab
نظرات : 0
بازدیدها : 1184

کوهیج در دوره ای که گذشت

 این دوره شش ساله نیز با همه چالش ها و تنش هایش گذشت؛ دوره ای که تقریباً در نگاه کلی، تمامی فعالان اجتماعی کوهیج و صاحب نظران معتقدند دوره خوبی برای مردم روستا بود.علیرغم تبلیغات گسترده ای که از تریبون های وبسایت و گاها رسانه های فراگیر استان (صدا و سیما) پخش می شود با نگاهی به واقعیت ها باید گفت کماکان میان ماه من و ماه گردون تفاوت از زمین تا آسمان است. شاید همین فاصله هاست که کار ما را نیز مشکل کرده و گاه بر سر دو راهی هایی که آیا بنویسیم یا ننویسیم کماکان می مانیم. اما تعهدهای اخلاقی و حرفه ای خبررسانی نسبت به دغدغه ها و مشکلات مردم بالاتر از این شک و تردیدهاست ...

اگرچه گاه عمیقاً ناخرسندیم که دیدگاه برخی مسئولان روستا به گزارش های کاربردی، دیدگاهی در تضاد با عرصه اطلاع رسانی های شفاف است. آنان تعابیری چون زیر سوال بردن خدمات مسئولین و و یا گاها در برخی موارد نادر دولت خدمتگزار بکار می برند که باید گفت نخبگان و تحلیلگران مسائل اجتماعی کوهیج ارزیابی مثبتی از عملکرد دولت دارند علی الخصوص سفر هیئت دولت در دور دوم سفر ریاست جمهوری به بستک که منجر به تصویب چند طرح شد؛ اگرچه بعدها مطمئنا در اثر سوء مدیریت های درون سازمانی، تردیدها و ابهاماتی به اذهان عمومی راه خواهد یافت.


طرح واگذاری زمین بنیاد مسکن به جوانان چشم انتظار کوهیج متاسفانه در این دوره شورا هم اتفاق نیفتاد و در صورت تحقق، می توانست بهترین گزینه خدمت به همشهریان و حامیان همیشه در صحنه شورای اسلامی باشد. که مسئولین قبلی در تمام حداقل ده سال گذشته در این عرصه ناکام مانده اند. اگرچه این طرح براساس گزارش های منتشر شده راکد مانده و علائمی که از اتمام آن در زمان باقی مانده قبول مسئولیت شورای فعلی در سال 92 خبر دهد به چشم نمی خورد.


به هرحال، سوء مدیریت ها و عملکرد برخی مسئولین که جامعه محلی را گاه و بیگاه در مقابل دولت قرار می داد، همواره از دغدغه های رسانه های متعهد و نخبگان جامعه بوده است. و بدیهی است کسانی که در چارچوب قوانین جمهوری اسلامی به نقد مسائل مربوطه می پردازند به رسالت خود ایمان دارند و تنها راه توسعه همه جانبه و عادلانه روستای کوهیج را در نظارت رسانه ها و انتقاد سازنده نخبگان و تحلیل گران می دانند. دوست روشنفکری می گفت چقدر حرفهای بعضی مسئولین برایمان کلیشه ای و تکراری شده است لااقل مطالعه ای هم نمی کنند تا دو کلمه چیز جدید یاد بگیرند تا در هر مجلسی که می روند و نطقشان گل می کند حضار مجبور نباشند هر کدام به بهانه ای فرار کنند یا خود را با گوشی سرگرم کنند!!


این سخن دوست جوان، شاید زیباترین سخن یک مسئول در سال گذشته بود؛ اگرچه تحلیل گران مسائل اجتماعی (همان فعالان اجتماعی) معتقدند بخشی از کم کاری ها و سوء مدیریت ها در حوزه هایی رخ می دهد که تنها اسمی از آنها وجود دارد. از جمله گروه های خارج از عضویت گروه جدیدالتاسیس که در تمام پنج سال گذشته به رغم تغییر اعضاء و پیرو آن تغییر مدیریت، کماکان از ضعف مدیریتی رنج می برد. ما در انجام برخی کارهای اساسی و زیر بنایی که به عنوان اصل جامعه محسوب می شود متاسفانه به عنوان مثال در بخش های خدماتی آن به حدی ضعیف عمل کرده ایم که با نگاهی به جامعه محلی فرهنگیان عمق نارضایی ها را مشاهده می کنیم. نارضایتی ها در بخش خدمات رسانی شهرداری نیز به حدی است که اگر امکان مصاحبه با تمامی اهالی وجود داشت، می توان گفت تقریباً تمامی سه هزار و هفتصد، هشتصد نفر که در ساز و دهل پیچیده، ناراضی از وضعیت موجود بوده اند.


هر چند منکر فعالیت های عمرانی مسئولین وقت نیستیم طبیعی است که با تخصیص اعتبارات هر چند اندک و اجرا طرح هادی در سطح روستا کارهایی زیادی در پنج سال گذشته صورت گرفته، اما غالباً تعریف و تمجیدها به حد کافی انعکاس داده می شود که ما بدلیل صرفه جویی در وقت مخاطبین و خود صرفاً به مسائلی اشاره می کنیم که گره ای از مشکل مردم باز شود. وگرنه ما هم می بینیم که مسئولین در دگرگونی و زیباسازی سطح روستا زحمت کشیده اند و همین طور جاده کوهیج-فاریاب، هرچند در اجرا برخی از طرح ها مثل گسترش فضای تفریحی موقعی که به نزدیکی های برکه گََونی (پارک قدیم) رسیدند ظاهراً براساس ایده های بهتر و همتی بلندتر قدم های بزرگتری در این زمینه برداشتند و رفتند در فضای بزرگتر در خارج از روستا، بوستان زیبای شیخ سعید که امروز شاهدیم را ایجاد کردند. اگرچه نباید فراموش کنیم که اهداف مجریان امر بزرگتر از این بوده و یا باید باشد که این مسئله را می توان نویدبخش آینده روشن و روشن تر برای روستا دانست و ظاهرا به واسطه همین طرز فکر توانستیم در ظرف این چند سال برتری های حتی نسبت به شهرهای کوچک همسایه‌مان کسب کنیم. هرچند برخی از عملکردهای ضعیف مسئولین در سال های گذشته، موضوع این یادداشت نیست و در آینده در مباحثی دیگر به آن خواهیم پرداخت و به ناچار گریزی به آن می زنیم.


و اما در این دوره چه گذشت؟ آنچه در این مقاله به آن خواهیم پرداخت تنها مروری است بر یکی از وقایع برجسته ای که چند سال گذشته بر زندگی مردم تاثیرات عمیقی گذاشت.


رویارویی بیشتر جامعه محلی با مسئولین:
تبعات گسترش بجا ولی یکباره حوزه مدیریتی شورا و دخالت در پاره ای از مسائل که چند سالی است از دغدغه های فعالان اجتماعی است، در سال 90 به اوج خود رسید تا جایی که منجر به اعتصاب ها از طرف کارگران شهرداری و اعتراض هایی از جانب مردم شد که خود واکنش های متفاوتی در سطح روستا به دنبال داشت.


زمزمه های منتقدان در چندسال اخیر به زعم تحلیلگران همراه با چوب حراج بر زمین های مرکز روستا و حاشیه شروع شد؛ فروش این زمین ها از جمله مباحث داغ ماه های آغازین چند سال پیش بود خیلی ها معتقد بودند که زمین های مذکور بدون آگاهی کافی و از روی شتابزدگی و به بهایی ناچیز به فروش رفته است. موضوع سیر نجومی قیمت زمین های سطح روستا پس از واگذاری زمین ها توسط مسئولین و به طبع پیامدهای آن به خودی خود مؤید ادعای فعالان اجتماعی بود.


 مسئولین اما، در پاسخ به منتقدان و به منظور شفاف سازی و توجیه مردم به دفاع از عملکرد خود پرداختند و در این مورد گفته بودند: ما به نیت تامین بودجه برای عمران روستا و همچنین اشتغال زایی این کار را انجام دادیم تا شاید به واسطه همین امر چند نفر شاغل شوند و سرمایه گذاری در روستا صورت بگیرد.


به جرات می توان گفت که اکثر فعالان اجتماعی و تحلیل گران اما، فروش زمین ها به این روش را راهکاری نامناسب می دانستند و طرحی برخلاف منافع عمومی جامعه کوهیج قلمداد کردند. در طول این مدت عده ای از همین افراد به طروق مختلف سعی داشتند تا مسئولین را مجاب کنند که از انجام این کار منصرف شوند و از حراج زمین های روستا دست بکشند. ولی آنان همچنان از پای نایستادند و بدون توجه به جامعه محلی و پیامدهای آن، طرح خود را پیش بردند.


گویا اجرای این طرح تلنگری بود برای مردمی که تا آن روز بی خبر از همه چیز بودند. همزمان با اجرای این طرح، حرص و طمع در مردم هم زنده شده بود. نمونه بارز این گفته را می توان در تجاوزهای غیرقانونی به حریم جاده ها که گاها به بسته شدن کوچه ها و دعوای بین همسایه های قدیمی انجامید و تصاحب برخی اراضی ملی اشاره کرد آسیب های اجتماعی پیرو کارهای مربوطه رجال، عاقبت به سفره های مردم هم راه یافت؛ سفره های اقشار مختلف جامعه کوهیج، از جمله کارگران و افراد کم بضاعت و اخیراً عموم مصون از آسیب های اجتماعی این عملکرد نماند و منجر به اعتراض ها شد.


ظاهراً انعکاس اعتراض های مردمی در مورد قیمت بالای زمین و احتیاج شدید جوانان به مسکن به مسئولین در یکی دو ساله ی اخیر افاقه ای نکرده و جز قول و وعده ثمری در برنداشته، چرا که در سال 90 طبق گفته مسئولین روستا تقریباً تمامی مراحل واگذاری زمین بنیاد مسکن انجام شده بود و حال هر از چند گاه پرده از مصوبه یا معامله ای تازه بر سر این زمین ها کنار می رود و مردم را روز به روز در محاق قرار می دهد.


امیدواریم که مسئولین هرچند هم عده ای از آنان عملکرد خود را در مورد مذکور مثبت ارزیابی می کنند ولی نگرانی ها از این ناحیه همچنان رو به افزایش است و اگر منصفانه به این قضیه نگاه کنیم نمی توان تمام تقصیرها را به دوش آنها گذاشت. امید است با اقدام به موقع بتوانند اعتماد از دست رفته جامعه در این زمینه را به سوی خود را جلب کنند و امیدها را به سوی بهبودی اوضاع سوق دهند.

دسته بندی : تحلیلی
بازگشت
تلگرام
تگهای مطلب :
بازدید کننده گرامی ، بنظر می رسد شما عضو سایت نیستید
پیشنهاد می کنیم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید .
 نظر دهید :
نام شما : *
ایمیل شما : *
نظر شما : *
پررنگ کج خط دار خط دار در وسط | سمت چپ وسط سمت راست | قرار دادن شکلک قراردادن لینکقرار دادن لینک حفاظت شده انتخاب رنگ | پنهان کردن متن قراردادن نقل قول تبدیل نوشته ها به زبان روسی قراردادن Spoiler
کد امنیتی : *
عکس خوانده نمی شود
جدید ترین تصاویر گالری